Maart

 

Wat is het creëren van een nieuwe tekst, een nieuw verhaal, toch een verrukkelijke bezigheid. Het begint, heel simpel, met een eerste gedachte, een pril en prematuur idee.

Vervolgens lees ik artikelen uit knipselmappen, ik praat en denk hardop tegen mezelf, met huisgenoot P.,  tegen mijn spiegelbeeld  - tijdens het trimmen van mijn baard - en soms hoor ik mezelf aan vrienden opeens een mogelijk begin van een mogelijk verhaal vertellen.

Daarna duik ik met regelmaat de kelder in waar duizenden boeken in lange rijen, en van vloer tot plafond, staan opgesteld. Met een mandje 'oud goud' klauter ik weer naar boven, leg al die schatten boven op mijn werktafel en lees. Uren, dagen, weken achtereen dwaal ik over de bladzijden en maak aantekeningen, schriften vol.

De boekhandel heeft in die dagen trouwens een goeie klant aan mij. Want je kunt nooit genoeg boeken hebben.En wie weet wat er op boekwinkeltjes.nl nog te halen valt...

 

 

Daarna, als ik meer informatie heb opgeslagen dan misschien goed voor me is, begint het herkauwen. Starend aan het raam terwijl buiten de kale takken druipen van winters motregen, zittend in de kroeg, kokend aan het fornuis of met mijn handen in het sop...

Ik kan er eigenlijk op wachten. Zomaar, onverwacht, rennen eerste, vaak nog halve zinnen door mijn hoofd. Ze maken ruzie met elkaar en met mijn kritisch en vragend brein.
Dat is het moment om alle losse aantekeningen op een hoop te leggen, er niet al te veel meer naar om te kijken, de computer op te starten om een nieuw document een eerste en voorlopige naam te geven, en te gaan schrijven.

Lukt de eerste zin niet, dan begin je met zin twee.
Die suggestie van huisgenoot P. doet nog steeds wonderen...

Stoel