JOB

'EEN HARTSTOCHTELIJKE KLAAGZANG'


Het oudtestamentische boek JOB mag dan door velen een wijsheidsboek worden genoemd, boven alles vind ik het een magistraal rouw- en klaaglied.
Als kind was ik geschokt door het feit dat in de proloog van dit fascinerende boek God zelf een weddenschap aangaat met de duivel. Inzet van dat spel is de gezondheid en het welzijn van een rechtschapen man Job genaamd. Hoe was het toch mogelijk dat God een man, die Hem zo trouw was, door de satan zó kon laten slaan met allerlei misère en ellende?
Toch blijven Job's vrienden - na zeven dagen en nachten zwijgend en begripvol naast hem  te hebben gezeten - aan de hand van theoretische beschouwingen en religieuze dogma's
die wrede God in alles verdedigen.
Job zelf wil zelf zijn zaak bepleiten bij God. Hij
eist dat God aan hem verschijnt om te verdedigen waarom Hij deed wat Hij deed.

Wat is het toch fantastisch om het recht  te hebben God ter verantwoording te roepen, hem aan te klagen en te beledigen, het recht om hem zelfs te ontkennen. Ik bestudeerde bijna een jaar gretig én geduldig een stapel boeken over HET BOEK JOB, en las het oudtestamentische verhaal in meerdere vertalingen. Nu ligt er een tekst, waarover ik tevreden ben. Of ik er een theatrale uitvoering van komt, weet ik nog niet, maar: wat in het vat zit...

Jullie, vrienden, noem ik niet langer vriend.
Ik verban jullie uit mijn beschadigd bestaan.

Jullie, huilende wolven in het religieuze woud.
Witwassers van God's willekeur.
Beeldhouwers van een vals godsbesef.

Liever ben ik alleen
dan jullie nog langer
vriend te noemen.

Laat mij alleen met God
en onze twist.

Ik red mij wel...

Stoel